10 gier, które mają najlepsze systemy walki

Spis treści

• Jak wybrałem 10 gier z najlepszym systemem walki
• Sekiro: Shadows Die Twice – mistrzostwo parowania
• Devil May Cry 5 – styl ponad wszystko
• Elden Ring – otwarty świat i elastyczna walka
• Monster Hunter: World / Rise – taktyczne polowania
• DOOM Eternal – agresywny taniec śmierci
• Bloodborne – ofensywne soulslike
• For Honor – pojedynek na ostrza
• Nioh 2 – głębia dla fanów samurajów
• Bayonetta 3 – kreatywny chaos
• Street Fighter 6 – bijatyka nowej generacji
• Porównanie systemów walki – tabela
• Jak wybrać grę pod siebie
• Podsumowanie

Jak wybrałem 10 gier z najlepszym systemem walki

System walki to serce wielu gier akcji. Nawet najpiękniejsza oprawa nie uratuje tytułu, jeśli każde starcie jest nudne lub frustrujące. W tym zestawieniu skupiłem się na grach, w których walka jest nie tylko efektowna, ale też daje satysfakcję i nagradza rozwój umiejętności. Nie są to wyłącznie najtrudniejsze produkcje, lecz takie, które jasno komunikują zasady i pozwalają graczowi ciągle się doskonalić.

Przy wyborze brałem pod uwagę kilka kryteriów: responsywność sterowania, czytelny feedback (wizualny i dźwiękowy), różnorodność stylów walki, balans ryzyka i nagrody oraz to, jak starcia wspierają ogólny design gry. Znajdziesz tu zarówno soulslike’i, slasher’y, jak i strzelanki czy bijatyki. Kolejność nie jest rankingiem „od najlepszego do najgorszego” – to raczej przekrój różnych podejść do projektowania walki, z którego możesz wyłowić coś w swoim stylu.

Sekiro: Shadows Die Twice – mistrzostwo parowania

Sekiro to gra, która redefiniuje pojęcie walki mieczem w grach wideo. Zamiast klasycznego paska życia kluczowy jest tu pasek postawy – zarówno naszej, jak i przeciwnika. Celem nie jest powolne „zdejmowanie” HP, lecz złamanie postawy wroga serią precyzyjnych bloków i kontr. Każde udane parowanie brzmi jak metaliczny akcent w rytmie pojedynku i natychmiast czujesz, czy jesteś o krok od zwycięstwa, czy od porażki.

Mocną stroną systemu walki jest czytelność animacji. Każdy atak ma wyraźną telegrrafię, ale okno reakcji bywa bardzo krótkie, co zmusza do skupienia. Gra praktycznie nie pozwala na „turtle play” – ciągłe unikanie ciosów. Zamiast tego zachęca do agresywnego podejścia: wchodzenia w wymiany, skracania dystansu i nieustannej presji. To świetny wybór, jeśli szukasz tytułu, który nagradza refleks i naukę na pamięć wzorców ataków bossów.

Devil May Cry 5 – styl ponad wszystko

Devil May Cry 5 to kwintesencja slashera, w którym walka ma być przede wszystkim widowiskowa. Mechanika opiera się na łączeniu ataków w jak najdłuższe i najbardziej zróżnicowane kombinacje, za co gra nagradza cię rosnącą oceną stylu – od D do legendarnego SSS. Kluczowe nie jest więc tylko pokonanie wrogów, lecz zrobienie tego w jak najbardziej kreatywny sposób, bez powtarzania tych samych ruchów.

Każda z grywalnych postaci ma swój unikalny system. Nero wykorzystuje diabelskie ramię i wymienne protezy, Dante żongluje broniami i stylami walki, a V walczy przy pomocy przywoływanych demonów. Dzięki temu gra oferuje ogromną głębię, ale w przystępnej formie: podstawy są proste, a zaawansowane techniki można wprowadzać stopniowo. To idealna propozycja dla graczy, którzy lubią eksperymentować z kombosami i czuć, że każda walka może wyglądać inaczej.

Elden Ring – otwarty świat i elastyczna walka

Elden Ring łączy klasyczną, soulsową walkę z ogromną swobodą podejścia do starć. Możesz specjalizować się w broni białej, magii, łukach, przywoływaniu duchów czy mieszance wszystkiego naraz. System walki nie jest tak „czysty” jak w Sekiro, ale nadrabia mega elastycznością – pozwala budować postacie pod konkretny styl i naprawdę czuć różnicę pomiędzy buildami. Kluczowe są tu uniki, zarządzanie wytrzymałością i cierpliwość.

Dużym atutem jest wprowadzenie Broni Przeznaczenia (Ashes of War), które dodają unikalne umiejętności do uzbrojenia. Dzięki temu nawet zwykły miecz może zyskać naprawdę zaskakujące ruchy. Walka konna otwiera nowe strategie, szczególnie w otwartym terenie. Jeśli lubisz, gdy system walki wspiera eksplorację i budowanie własnej historii, Elden Ring będzie jednym z najmocniejszych kandydatów na twoją listę.

Monster Hunter: World / Rise – taktyczne polowania

Seria Monster Hunter stawia na wolniejsze, cięższe podejście do walki, gdzie każdy cios ma wagę. Zamiast efektownych kombosów w centrum uwagi jest znajomość konkretnego potwora: jego słabości, animacji ataków, faz walki. Do tego dochodzi wybór broni – od lekkich, mobilnych po ogromne, ale powolne. Każdy oręż ma własny zestaw ruchów i wymaga nauki, niemal jak osobna klasa postaci w RPG.

World i Rise ułatwiają wejście w serię, nie rezygnując z głębi. Kluczowym elementem jest też praca z otoczeniem: pułapki, ślady, wykorzystanie wysokości i osłon. Gra zachęca do gry kooperacyjnej, gdzie system walki rozwija się dodatkowo dzięki współpracy z innymi graczami. Jeśli cenisz planowanie, świadome ryzyko i satysfakcję z długiego polowania zakończonego sukcesem, te gry są warte twojego czasu.

DOOM Eternal – agresywny taniec śmierci

DOOM Eternal pokazuje, że strzelanka też może mieć jeden z najlepszych systemów walki. Tu nie ma chowania się za osłonami – mechanika pcha cię do przodu. Amunicję, zdrowie i pancerz odzyskujesz tylko przez agresję: egzekucje glory kills, podpalenia i piłę łańcuchową. Dzięki temu walka staje się intensywnym, rytmicznym „tańcem”, w którym nieustannie zmieniasz pozycję i broń, reagując na rodzaj przeciwnika.

Ważną rolę odgrywa poziom mobilności: podwójne skoki, dash, wspinaczka. Areny są projektowane tak, byś musiał poruszać się po nich w trzech wymiarach, przewidując spawny wrogów i ich ataki. System wymusza przemyślane decyzje – kogo zabić najpierw, kiedy oszczędzić amunicję ciężkiej broni, a kiedy ją „spalić”. To idealna propozycja, jeśli chcesz poczuć czystą, dynamiczną walkę bez zbędnych przerywników.

Bloodborne – ofensywne soulslike

Bloodborne to bardziej agresywny kuzyn Dark Souls, w którym walka nagradza atak zamiast defensywy. System odzyskiwania zdrowia poprzez natychmiastowy kontratak po otrzymanym ciosie zmienia sposób myślenia. Zamiast cofać się i leczyć, gra zachęca, by wejść głębiej w starcie. Tarcze praktycznie nie istnieją – twoją ochroną jest unik w ostatniej chwili i ciągła presja na przeciwniku.

Kolejną zaletą są transformujące się bronie. Jedno naciśnięcie przycisku potrafi zmienić ich zasięg i tempo ataku, co wpływa na całą dynamikę pojedynku. Strzelba pełni rolę narzędzia do parowania, a nie klasycznej broni dystansowej, co dodatkowo wzmacnia ofensywny styl. To świetny wybór, jeśli podoba ci się klimat gotyckiego horroru i wymagające starcia, ale chcesz czegoś szybszego niż typowe soulslike.

For Honor – pojedynek na ostrza

For Honor wprowadza unikalny system „Art of Battle”, który stara się oddać taktykę prawdziwych pojedynków bronią białą. Ataki i bloki mają trzy kierunki, a sukces zależy od czytania zamiarów przeciwnika i szybkiej zmiany gardy. Do tego dochodzą feinty (symulowane ataki), rzuty, parowania i zarządzanie wytrzymałością. Wszystko to sprawia, że walka przypomina taktyczną szachownicę, ale w czasie rzeczywistym.

Gra błyszczy szczególnie w trybach pojedynkowych 1v1 oraz 2v2, gdzie najlepiej czuć „grę nerwów”. Każda frakcja ma unikalnych wojowników, a różnice w ich arsenale mocno wpływają na styl walki. System ma próg wejścia, ale oferuje duże pole do rozwoju umiejętności. To świetna propozycja, jeśli szukasz sieciowej gry, w której liczy się nie tylko refleks, ale też psychologia starcia.

Nioh 2 – głębia dla fanów samurajów

Nioh 2 to soulslike nastawiony na kombinacje i zarządzanie zasobami. Kluczowy jest tu system trzech postaw: wysokiej, średniej i niskiej, które zmieniają siłę, szybkość i bezpieczeństwo ataków. Umiejętne przełączanie się między nimi w trakcie walki pozwala maksymalnie wykorzystać słabości przeciwników i reagować na ich ruchy. Dodatkowo dochodzi mechanika odzyskiwania części wytrzymałości poprzez odpowiednio timed „ki pulse”.

Gra oferuje ogrom arsenału, każdy typ broni ma inny „flow”. Do tego dochodzą moce yokai i modyfikacje ekwipunku, co daje potężne możliwości personalizacji. System walki jest głęboki i wymaga nauki, ale w zamian oferuje ogromną satysfakcję, gdy zaczynasz płynnie łączyć postawy, unik, kontry i specjalne ataki. To dobry wybór dla osób, które lubią techniczne gry akcji i klimat japońskiego fantasy.

Bayonetta 3 – kreatywny chaos

Bayonetta 3 kontynuuje tradycję przesadnie widowiskowych slasherów, ale zaskakuje skalą i elastycznością systemu walki. Podstawą jest łączenie broni w rękach i na nogach bohaterki, a także wykorzystanie Witch Time – spowolnienia czasu po idealnym uniku. Mechanika wymusza agresywną grę z dużym naciskiem na timing, ale jednocześnie jest niezwykle wybaczająca dla kreatywności: gra nie karze za eksperymenty, wręcz je nagradza.

Nowością są przywoływane demony, którymi można sterować w trakcie walki. Otwiera to drugą warstwę rozgrywki: zarządzasz pozycją zarówno Bayonetty, jak i jej potwornych sojuszników. Starcia stają się małymi spektaklami, w których decydujesz o choreografii. Jeśli lubisz systemy walki, które pozwalają wyrazić własny styl i nie boją się odrobiny kontrolowanego chaosu, Bayonetta 3 będzie strzałem w dziesiątkę.

Street Fighter 6 – bijatyka nowej generacji

Street Fighter 6 pokazuje, jak przystępnie można wprowadzić graczy w świat bijatyk bez spłycania mechaniki. Serce systemu to Drive – zasób, który pozwala wykonywać zaawansowane akcje jak Drive Impact, Drive Parry czy odświeżone cancel’e. Zarządzanie tym paskiem staje się kluczowe: jego zużycie daje potężne opcje ofensywne, ale wyczerpanie karane jest osłabieniem obrony. To prosty w idei, lecz głęboki w praktyce mechanizm.

Nowy system sterowania Modern ułatwia początkującym wykonywanie specjalnych ciosów, jednocześnie pozostawiając klasyczne „quarter circle” dla weteranów. Dzięki temu gra łączy wysoki sufit umiejętności z niskim progiem wejścia. Walka jest czytelna, dynamiczna i oparta na żelaznych fundamentach serii: kontrola dystansu, mind games i kara za błędy. Jeśli szukasz gry, w której rozwijasz się głównie przez PvP, to jeden z najlepszych wyborów.

Porównanie systemów walki – tabela

Poniższa tabela zbiera najważniejsze cechy omawianych systemów walki, by łatwiej było ci wybrać coś pod swój styl gry.

Jak wybrać grę z najlepszym systemem walki dla siebie

Dobry system walki to taki, który pasuje do twojego temperamentu i ilości czasu, jaką możesz poświęcić na naukę. Zanim sięgniesz po któryś z wymienionych tytułów, warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań: czy wolę grać solo, czy online? Czy bardziej kręci mnie broń biała, magia, czy strzelanie? Czy cieszy mnie wielokrotne podejście do tego samego bossa, czy raczej szybkie, różnorodne starcia?

Pomocne może być też określenie, jak bardzo chcesz się „spocić” przy padzie. Sekiro, Nioh 2 czy Bloodborne wymagają wysokiej tolerancji na porażkę. DMC 5 czy Bayonetta 3 wciąż nagradzają umiejętności, ale są łagodniejsze, jeśli chodzi o progres. DOOM Eternal i Monster Hunter stawiają na taktykę, ale w zupełnie inny sposób – strzelankowy rytm kontra metodyczne polowania. Street Fighter 6 i For Honor najlepiej błyszczą w starciach PvP.

Na co zwracać uwagę wybierając grę pod system walki

• Rodzaj walki: broń biała, dystans, magia, mieszanka.
• Tempo: wolne i taktyczne czy szybkie i combo-centryczne.
• Poziom trudności i kara za błędy.
• Czy system nagradza kreatywność, czy precyzję.
• Obecność trybów PvP i kooperacji.

Praktyczne wskazówki na start

• Zacznij od jednej broni lub postaci i naucz się jej do bólu, zanim zaczniesz eksperymentować.
• Obserwuj animacje przeciwników – w większości gier z tej listy to klucz do sukcesu.
• Nie bój się korzystać z treningów i samouczków (szczególnie w bijatykach i slasherach).
• Obniż poziom trudności, jeśli gra na to pozwala – lepiej poznać system niż utknąć na pierwszym bossie.

Podsumowanie

Najlepsze systemy walki łączy kilka cech: czytelne zasady, responsywne sterowanie i wysoki sufit umiejętności. Sekiro i Bloodborne stawiają na wymagające pojedynki, DMC 5 i Bayonetta 3 nagradzają kreatywne kombosy, DOOM Eternal i Monster Hunter budują unikalny rytm starć, a For Honor i Street Fighter 6 pokazują, jak wiele głębi może kryć się w starciach PvP. Elden Ring i Nioh 2 dodają do tego elastyczne buildy i ogromną różnorodność broni.

Nie ma jednej „obiektywnie najlepszej” gry – wszystko zależy od tego, czy szukasz technicznego wyzwania, efektownych akcji, czy taktycznych potyczek z innymi graczami. Wybierz jeden tytuł z listy, daj mu szansę i potraktuj pierwsze godziny jak trening. Właśnie wtedy, gdy system walki zaczyna „klikać”, gra potrafi dać najwięcej satysfakcji.